Problemy: Bliznowiec

Bliznowiec (keloid) to obszar skórny, który na skutek urazu zmieniła wygląd. Nie powoduje żadnych dolegliwości bólowych, ani nie zagraża zdrowiu, jednak może powodować dyskomfort estetyczny. Dlatego wiele osób decyduje się na jego zlikwidowanie.

Blizna keloidowa powstaje w wyniku przerwania ciągłości tkanek, zazwyczaj na skutek urazu. Najczęściej pojawia się wtedy, gdy rana nie goi się w sposób prawidłowy. W wyniku tego następuje łagodny rozrost włóknisty skóry. Bliznowiec posiada gładką i zazwyczaj lśniącą powierzchnię w kolorze odróżniającym się od skóry. Przyjmuje kolory różowe, beżowe, czerwone lub brązowe, a jego kształty są podłużne, choć w dużej mierze zależą od kształtu rany.

Cechą charakterystyczną bliznowca jest to, że jego rozmiar jest większy w porównaniu do pierwotnej rany. Ponadto może swędzieć i boleć, a bliznowce o większych rozmiarach mogą wpływać na komfort ruchu. Najczęściej bliznowce powstają na skutek uszkodzeń takich jak skaleczenie, oparzenie, zadrapania lub po cięciu chirurgicznym.

Keloid to również rodzaj łagodnej zmiany nowotworowej skóry, która nie pojawia się na skutek uszkodzenia tkanek skóry. Jest to bliznowiec samoistny, który z czasem może powiększać swoje rozmiary. Wyglądem przypomina niewielkiego i wypukłego guza o nieregularnym kształcie i ciemnym kolorze.

Blizna keloidowa, szczególnie jeśli pojawia się na twarzy i posiada duże rozmiary może być przyczyną licznych kompleksów związanych z wyglądem. Dlatego tego typu zmiana może być skutecznie zredukowana podczas profesjonalnych zabiegów usuwających znamiona, jakie oferuje nasza klinika.

Bliznowiec a blizna przerostowa – jak je odróżnić?

Bliznowiec (keloid) i blizna przerostowa mogą wyglądać bardzo podobnie. Ich rozróżnienie nie zawsze jest oczywiste, dlatego tak ważna jest relacja zmiany do pierwotnego uszkodzenia skóry. Przy bliźnie przerostowej rozrost tkanki pozostaje w obrębie danej rany, natomiast keloid wyraźnie przekracza jej granice oraz zajmuje sąsiednią, wcześniej nieuszkodzoną skórę.

Ważny jest także przebieg rozwoju danej zmiany w czasie. Blizna przerostowa zazwyczaj częściej stopniowo się spłaszcza. Bliznowiec natomiast może utrzymywać się przez długi czas.

Podczas oceny zmiany istotne są takie kwestie jak:

• moment wystąpienia zgrubienia po urazie czy zabiegu,
• sposób powiększania się zmiany,
• wyjście poza obszar pierwotnej rany,
• występowanie wcześniej podobnych zmian,
• zachowanie zmiany w kolejnych miesiącach.

Dzięki tym informacjom łatwiej jest odróżnić bliznę keloidową od blizny przerostowej oraz innych zmian o podobnym wyglądzie. Wyłączny fakt, że blizna jest wypukła, nie przesądza o konkretnym rozpoznaniu.

Gdzie najczęściej rozwija się keloid?

Niektóre miejsca w obrębie ciała są bardziej podatne na powstawanie koloidów. Szczególnie często dotyczy to obszarów, gdzie podczas gojenia występuje większe napięcie skóry. Do takich lokalizacji należy przede wszystkim górna część klatki piersiowej i pleców, barki, szyjaczy ramiona. Charakterystycznym miejscem są takżepłatki uszu, a szczególnie po ich przekłuciu. Keloid może również pojawić się w obrębie twarzy.

Bliznowce na twarzy bywają następstwem m.in. wcześniejszych zmian zapalnych skóry. Ich ocena powinna więc uwzględniać nie tylko aktualny wygląd, ale również historię powstawania w tym obszarze. Szczególnie istotne jest prawidłowe rozpoznanie przed podjęciem konkretnej decyzji o leczeniu.

Kto jest bardziej narażony na powstawanie bliznowców?

Nie u wszystkich skóra reaguje w ten sam sposób. Prawdopodobieństwo występowania koloidów zależy głównie od indywidualnych predyspozycji. Większe ryzyko dotyczy tych, u których wcześniej występowały podobne zmiany lub u osób, którychkrewni zmagali się z podobną przypadłością. Istotny bywa również fototyp skóry. Keloidy częściej występują u osób z ciemniejszą skórą.

Ryzyko bywa większa też w określonych okresach życia, zwłaszcza u osób młodych. Bliznowiec może jednak wystąpić również później. W rzadkich przypadkach pojawia się także bez zauważalnego wcześniejszego urazu. Jeśli planujemy zabieg chirurgiczny, warto poinformować lekarza o fakcie, że wcześniej występował keloid. Może to mieć wpływ na planowanie postępowania.

Bliznowiec – co to oznacza w kontekście diagnostyki?

Podczas diagnozy należy określić rodzaj zmiany, ale też ustalić, czy faktycznie mamy do czynienia z keloidem. Odnosi się to również do konkretnego typu patologicznego bliznowacenia, a nie do każdej wypukłej blizny.

Co to jest keloid, to pytanie ważne też w kontekście badania klinicznego. Lekarz w każdym przypadku analizuje historię zmiany oraz jej cechy charakterystyczne. Niekiedy konieczne jest wykonanie dodatkowych badań. Jeśli obraz nie jest jednoznaczny, może być wykonana biopsja skóry oraz badania histopatologiczne.

W kwestii bliznowca zdjęcia mogą pomóc zorientować się, jak mogą wyglądać tego typu zmiany. Nie może to być jednak wyłączna podstawa do diagnostyki. Konsultacja lekarska jest szczególnie wskazana w sytuacji, gdy:

• wygląd lub charakter zmiany budzi wątpliwości,
• zmiana pojawiła się bez wyraźnej przyczyny,
• zgrubienie szybko się zmienia,
• występują niepokojące, nowe objawy,
• zmiana jest obecna w miejscu utrudniającym ruch.

Czy bliznowiec to nowotwór?

Keloid nie jest nowotworem złośliwym oraz nie przekształca się w raka. To patologiczna blizna, która wynika z nadmiernego procesu bliznowacenia.

Jednocześnie warto pamiętać, że nie każdą zmianę, która przypomina bliznowca, można uznać się za keloidy. Niektóre choroby skóry mogą wyglądać podobnie, dlatego też w przypadku występowania nietypowych zmian skórnych istotne jest potwierdzenie rozpoznania przez lekarza.

Źródła: